@!!!~Miranmasisda's blog~!!!@

โอ๊ยยยยยยย แบบ เศร้าเหอะ วันนี้แบบ วันสุดท้ายจริงๆเหรอเนี่ย? ไม่ได้เรียนอีกแล้ว? โหยยยย

ที่เหลือก็คือมาสอบ แล้วก็เข้าค่าย กับนิดๆหน่อยๆ แต่บรรยากาศแบบเดิมๆจะไม่มีอีกต่อไปแล้ว

3 ปีในรั้วคอนแวนต์ ครั้งแรกที่ไม่คิดว่าจะรักหรือชอบที่นี่ได้ มันก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง

รักมาก... พระหฤทัยคอนแวนต์แห่งนี้ เป็นที่ที่ทำให้เราได้พบเจอเพื่อนใหม่ ได้เห็นโลกกว้าง ได้ทำอะไรที่แตกต่างออกไปจากที่เคย มีความเป็นผู้ใหญ่ขึ้น มองโลกในแง่ดีขึ้น พบเจอเหตุการณ์แปลกใหม่

มีทั้งประสบการณ์อันสวยงาม สนุกสนาน เฮฮา เคล้าน้ำตา เรื่องสัพเพเหระสารพัด เกิดขึ้นมาในชีวิตของปุณ
วันนี้ขอเรียกตัวเองด้วยชื่อล่ะกัน ^^

เมื่อก่อนไม่ค่อยอยากจะมาอยู่โรงเรียนสตรีล้วนแบบนี้เท่าไหร่หรอก แต่เออ... อยู่ไปอยู่มามันก็แปลกไปอีกแบบ ไม่ได้เลวร้ายอะไรอย่างที่คิด (ไม่ใช่ว่าเดี้ยนเป็นเลสนะจ๊ะ 555+)

ว่ากระนั้นไม่อยากย้อนความในตอนนี้ ขอบันทึกประจำวันเลี้ยงอำลาวันนี้เลยแล้วกัน

เริ่มที่ตอนเช้า... ปุณตื่นสาย... 6.30 น. - - สายนะ ควรจะตื่น 6.00 น. อ่านะ ก็คือทีนี้ก็แบบ 555+ ไปสายส่งท้าย แต่ไม่ต้องจดชื่อ เพราะว่าทันเคารพธงชาติ ปรากฏว่าอีห้องเรา ศิลป์ญี่ปุ่น ม.6/6 (ประจาน 555+) มาสายกันเป็นสิบ ยืนมองหน้ากันขำๆ 555+ แบบ โดนนนนนนแน่!!!

แต่ก็คือครูก็ให้พวกเราไปสมทบกับแถวในกลุ่มเด็กมาทัน (แถวปรกติ) ระหว่างนั้นก็มีเพื่อนๆจากทางสภา(หนึ่งในนั้นก็คนในห้องเราอีกนั่นแหละ) มาดำเนินกิจกรรม ก็มีการเชิญซิสเตอร์ คุณแม่อธิการ อะไรงี้ แล้วก็คุณครูบางท่านขึ้นมาบนเวที แล้วก็แบบ มีการพูดจาปราศรัยกันเล็กน้อย ซิสเตอร์ก็พูดเรื่องไตรสิกขา (คริสต์แต่พูดไตรสิกขา 555+ ซิสเตอร์เป็นคนใจกว้างดีจัง หุหุหุ) แล้วก็ขอโทษพวกเราที่อาจจะพูดคุยกับพวกเราม.6 น้อยไปหน่อย แล้วซิสเตอร์ก็ให้ศีลให้พรตามพิธี จากนั้นพวกเราก็ทยอยกันขึ้นไปบนอาคารเพื่อประกอบพิธี

สำหรับรุ่นพี่ที่เข้ามาอ่าน ก็คือ... พอดีปีนี้พวกน้องไม่ได้ไปทำพิธีที่อารามค่ะ ทำกันที่ตึกใหม่EP นี่แหละค่ะ ห้องประชุม อาคารหนึ่งทศวรรษน่านแหละ อื้อ! ซึ่งเราไปทำพิธีร่วมกับน้อง ป.6 และ ม.3 ด้วย

ครูของพวกเราก็มาเตือนก่อนที่จะเริ่มพิธีให้ศีลให้พร (ครูดารณี) ว่าเนี่ย ปีก่อนๆรุ่นพี่ไม่สำรวม เพราะงั้นขอความกรุณาให้พวกเราสำรวมกันด้วยนะ ไรทำนองนี้

ในพิธี พวกเราก็ตั้งใจฟังคุณพ่อประกอบพิธีอย่างตั้งอกตั้งใจ เงียบมากกกกกก แต่ก็แอบมีเสียงอยู่บ้างอ่านะ แต่มันก็รับได้ ก็คือดี 555+ เพราะครูขู่ไว้ว่า "ปลาเน่าหนึ่งตัวเหม็นทั้งคอก" แล้วก็... พูดในทำนองว่า เดี๋ยวเจอดียกแก๊ง 555+

พิธีกรรมก็ดำเนินไปอย่างเรียบๆ สงบๆ ศักดิ์สิทธิ์ ปุณขนลุกหลายรอบเลย เหอๆ มีการสอนคำสุภาษิตในภาษาละตินและเยอรมันด้วย (เสียดายจำไม่ได้) อยากบอกว่าน้องคนที่เล่นอิเล็กโทนเก่งแหะ แล้วพวกแอสปิรัน (น่าจะใช่) (พวกนี้คือนร.ที่จะเตรียมตัวไปเป็นซิสเตอร์ในอนาคต) เป็นน้องๆม.5 ที่มาร้องประสานเสียงได้งามมากค่ะ พี่แอบปลื้ม 555+

ครั้นพอเสร็จจากพิธี ครูก็ออกมาชม (ครูดารณี) ว่าเออ สำรวมดีมาก น่ารัก ไรงี้ 555+ มันแน่อยู่และ หุหุหุ (แต่ไอที่คุยๆก็มีแหละ - - เห็นจะๆ แต่เอาเต๊อะ...)

แล้วก็ทยอยถ่ายรูปห้องพร้อมกับซิสเตอร์ทีละห้อง ไอเรามันห้องหก ก็รอนานหน่อย เลยมาถ่ายรูปเล่นๆกันแถวๆนั้น ทั้งนี้ก็มีการถ่ายกับครูประจำชั้นเราแบบขำๆด้วย (ครูฉวีค่า)

หุหุหุ สาวๆห้องหกจ้า เราอยู่ไหนรู้ไหม?

โฉมหน้าสาวๆปีกขวา(นั่งซีกขวา)ของห้อง แนวหน้า ของชั้นม.6/6 ศิลป์ญี่ปุ่น

กิ๊ก(จุฑามาศ) มะนาว(สุธีรา) ม่อน(ม่อนคำ) กิ๊ก(อุมาพร) ออม (นภัสสร)

ไหม(ชลิตดา) & ปุณนี่(ปุณยนุช)

น้องมะไหมกว่าจะจับตัวมาถ่ายรูปต้องวิ่งไล่มันตั้งนาน 555+ (ไม่นานมากหรอก) มันไม่ชอบให้คนถ่ายรูป
แต่สุดท้าย 55+ โดนรุม เสร็จปุณ 555+ ไหมนั่งเรียนกับปุณมาตั้งแต่ม.4 ตลอด 3 ปีเต็ม
เป็นคนที่บางทีก็ดูจะแข็งไปหน่อย แต่ก็เป็นคนไม่เสแสร้งปรุงแต่ง ซื่อๆ อิโนเซนส์ แต่ว่า...
ไอเรื่องเรียนนี่ต้องยกให้มัน อัฉริยะทางญี่ปุ่น คณิต วิทย์ - - ฉันยอมยกให้นะ...

เก่งระดับที่ว่าไม่เคยสอบญี่ปุ่นระดับ 4 สอบ 3 ทีเดียวผ่าน ไปชิงทุนของเจแปนฟาวเดชั่นเรียนอาศัยในญี่ปุ่น 1 อาทิตย์ มันก็ชิงได้อีก - -
แข่งศรีอยุธยารายการ เพชรยอดมงกุฎภาษาญี่ปุ่น มันก็ติดหนึ่งในห้าสิบ... 72 คะแนนเต็มร้อย เก่งเกินนนนนน

กว่าจะถ่ายรูปมันได้ มันดันแบบ ถ้าไม่ผมบังหน้ามัน มันก็หลับตา รูปนี้รูปที่สามที่ถ่ายแล้วโอสุดกับมัน หุหุหุ
นี่จริงๆมันสูงกว่าปุณนะมันสูง 170 พอดีมันย่อตัวลงมาให้ 555+

พลอย ไหม กิ๊ก ออม เฮง(น้ำหวาน) (ธนภรณ์)(หลังสุด)
วี (นรินรัตน์) (ตรงกลาง)
มะนาว ปุณนี่ ม่อน กิ๊ก

ชอบบบบบ ไหมทำรูปหัวใจกับกิ๊ก 555+ ปรกติไม่ทำหรอกนะเนี่ย

นา (ซินดี้)(นารีชา) ปุณนี่

นาเพื่อนที่ไปเรียนพิเศษญี่ปุ่นด้วยกัน (ไหมก็ด้วย) ช่วงแรกๆที่รู้จักกันก็ไม่ค่อยกินเส้นกันเท่าไหร่ แต่พอขึ้นม.5 ก็แบบเริ่มเข้าใจกันและกันทีละน้อย เหอๆ พอมาตอนนี้ก็แบบ โอ้ว รักกันนะตะเอง 555+ อดีตก็คืออดีต เรายังเด็กทั้งคู่ เหมียว หวังว่าจะได้ไปเดินช๊อปปิ้งด้วยกันอีกนะ 555+ อันนี้สำคัญมาก

รวมผลห้องหกหก 555+ อันนี้ถ่ายแบบขำๆ ไม่ซีเรียส ซีเรียสอีกทีก็ตอนถ่ายกับซิสเตอร์ แต่ที่มานั่งนี่ครบป่าวหว่า... เอาเป็นว่าถ้านับนักเรียนครบ 51 คนก็คือใช่ จ้า ห้องเรามี 51 คน

เดี๋ยวขอลง Part 1 นี้ไว้ก่อน จะมาต่อ Part 2 วันหลังจ้า

edit @ 24 Jan 2009 00:41:59 by ~Miranmasisda~

edit @ 24 Jan 2009 19:47:56 by ~Miranmasisda~

edit @ 11 Mar 2009 19:34:18 by ~Miranmasisda~