ขุดคุ้ยหนังสือเมื่อปี 2011

posted on 01 May 2012 22:34 by miranmasisda in Books directory Fiction
มิแรนว่าจะเขียนตั้งแต่เมื่อสิ้นปีที่แล้ว แต่ก็ลืมๆไป ด้วยเหตุการณ์หลายๆอย่าง
 
วันนี้ก็เลยว่าจะมานั่งขุดว่ามิแรนอ่านหนังสืออะไรไปบ้างเมื่อปีที่แล้ว ก็คงเน้นเป็นพวกนิยายน่ะนะ
 
แต่ขอแบบไม่เรียงละกัน และจะขุดมาแต่ที่นึกๆออก
 
เริ่มที่สนพ.Bliss (ขอวิ่งหนีไปร้องไห้หนึ่งรอบ)
 
ปีที่แล้วมิแรนก็ซื้อมาในระดับนึง แต่เรื่องที่อ่านจบ... เอาแบบอ่านจบ 555
 
ก็มีอยู่ซีรีส์เดียว ก็คือ 
 
1.ยาคุโมะ นักสืบวิญญาณ 4-5 โดย คามินากะ มานาบุ (ไม่ใช่ ซาโตว มานาบุนะ)
 
 
 
เอาเป็นว่ามิแรนขี้เกียจจะมานั่งเล่าเรื่องให้ฟังว่าเป็นยังไง แต่เอาเป็นว่าตัวละครมีการพัฒนาขึ้นมาก
นางเอกพระเอกเริ่มเข้าใจกันมากขึ้น เปิดใจกันมากขึ้น ยิ่งเล่มห้านี่เป็นอะไรที่มิแรนลงไปชักดิ้นชักงอหลายรอบเลยทีเดียว ประหนึ่งนั่งอ่านนิยายรักกุ๊กกิ๊ก (แต่มันไม่ได้เยอะแยะอะไรขนาดนั้นหรอก)  และทำให้เรารู้ถึงอดีตของยาคุโมะมากขึ้นด้วย ทั้งเรื่องแม่ของยาคุโมะ คนรักของแม่ยาคุโมะ(แหมะแอบสปอย) ไหนจะความสัมพันธ์ระหว่างยาคุโมะและฮารุที่มีมาตั้งแต่ที่เจ้าตัวทั้งสองยังไม่ทันรู้ตัวด้วยซ้ำ เอ๊ะยังไง?  
 
อันนี้ก็ต้องไปตามหาดู... โอ้ย มิแรนบอกตรงๆว่าคลั่ง ไม่รู้ว่าสนพ.ไหนเขาจะรับไปแปลต่อ อยากอ่านเล่มหกต่อโดยเร็วมากค่ะ ณ จุดจุดนี้ T_T
 
2.Ghost Girl 1 โดย Tonya Hurley
 
 
อันที่จริงซื้อมานานแล้ว แต่เพิ่งจะอ่านจบเมื่อปีที่แล้ว (ปรกติจะเอาไว้อ่านตอนเข้าห้องน้ำไปเรื่อยๆ)
 
แต่มิแรนอ่านเป็นภาษาไทยค่ะ... บอกตรงๆว่าแอบผิดหวัง...
 
มิแรนว่ามิแรนน่าจะอ่านภาษาอังกฤษดีกว่า อันนี้ขอพูดแบบตรงๆ = = 
 
คือ มิแรนเข้าใจว่ามันแปลยาก แต่บางอย่างไม่ต้องแปลก็ได้ คือมีหลายจุดที่มิแรนรู้สึกว่ามันไม่... ไม่ไงดี...
ไม่มีความพอดี!
 
เนื้อหาเรื่องนี้คร่าวๆก็คือ ชาลอต นางเอกของเรื่อง วางแผนจะผูกใจกับชายหนุ่มสุดฮอตที่เธอชอบด้วยการจับคู่เรียนฟิสิกส์กับเขา แต่แล้วโชคไม่เข้าข้าง คุณเธอดันติดคอตายเพราะขนมกัมมี่แบร์เสียนี่! นอกจากนั้นแล้วเธอก็ยังต้องมานั่งเรียนในโรงเรียนพี่ เรียนรู้เกี่ยวกับการเป็นผี บราๆ แต่เธอก็ยังมีห่วงกับคนบนโลก จะใครซะอีก ก็หนุ่มฮอตที่เธอหมายตานั่นปะไร ไปๆมาๆเธอก็ดันไปเจอกับน้องสาวของดาวประจำโรงเรียน นามสกาเลต ซึ่งสกาเลตสามารถมองเห็นเธอได้! ชาลอตเลยมีการยืมร่างสกาเลตเป็นบางครั้งบราๆ เพื่อไปหาหนุ่มที่เธอชอบ แต่แล้วกลายเป็นว่า สกาเลตเองก็ไปชอบหนุ่มคนเดียวกัน... ส่วนพ่อหนุ่มนี่ก็แม้จะงงว่าสกาเลตมีสองบุคลิก แต่เขาก็ชอบเธอทั้งสอง... แล้วเรื่องราวมันจะจบแบบไหนนี่?
 
อันนี้ไปลุ้นกันเอาเอง แต่จากเรื่องย่อที่มิแรนย่อให้ คาดว่าบางคนน่าจะพอเดาได้ว่ามันเป็นเนื้อหาสไตล์วัยรุ่นอเมริกันทั่วไป แต่อาจจะแปลกแหวกแนวไปบ้างที่มีเรื่องของผีๆมาแทรก ก็โอเค ถามว่าส่วนเนื้อหามิแรนให้กี่ดาว มิแรนคงให้สักสามดาว
 
เรื่องการแปลที่มิแรนไม่พอใจก็มีเรื่องการแปลพวกชื่อวงดนตรี คือบางทีก็แปล บางทีไม่แปล มิแรนก็งง...
ว่าตกลงจะแปลก็แปลตลอดสิ หรือถ้าไม่แปลก็ไม่่ต้องแปล คือ... แต่โดยส่วนตัว ไม่ต้องแปลก็ได้นะจริงจัง
 
แน่นอนในเรื่องเนื่องจากเป็นเนื้อหาสไตล์วัยรุ่น ก็จะมีพวกวงดนตรี (ส่วนมากวงร็อค ซึ่งมิแรนรู้จักเกือบหมด) โผล่มาในเนื้อเรื่องด้วย (สกาเรตเป็นสาวร็อคเกอร์) ซึ่งมิแรนไม่เห็นความจำเป็นที่จะแบบ... แปลอะในส่วนนี้ การให้การขยายความสำหรับบางวงก็ดี แต่บางทีมิแรนว่า... ก็ควรจะให้อย่างทั่วถึงหน่อย บางวงก็ขยายบอกให้ บางวงไม่บอก ไปหาเอง... เอ้า!
 
แต่ก็เข้าใจค่ะว่าจะให้เก็ตมุกฝรั่งบางอย่างมันก็ยากจริงๆ มันเป็นมุกฝรั่งซึ่งคนฝรั่งเขาฮา แต่เราคงแบบ อะไร?
ก็คงเหมือนแปลมุกไทยเป็นมุกฝรั่ง ฝรั่งก็คงแบบ WTH?
 
มีการแนะนำเรื่องร้านเสื้อผ้าเด็กแนว(เรียกว่างี้ละกัน) ร้าน Hot Topic ดีว่ามิแรนอยู่เมกาเลยรู้เรื่อง แต่ก็ไม่ได้ว่ารู้ซะหมดนะ คือมันเป็นหนังสือเหมาะกับคนเมกันอ่านมากกว่าให้คนต่างชาติอ่าน เพราะคนไทยและหลายๆชาติอาจจะเกิดอาการ... มึงพูดถึงอะไรอะ?
 
เนื้อหาของเด็กผี (อันนี้มิแรนแปลเอง 555) เรตคนอ่านมิแรนว่าสิบห้าถึงสิบแปดคงกำลังดี... จริงๆมิแรนยังงงๆว่าอ่านไปแล้วเจอฉากมหัศจรรย์โผล่มานิดนึงด้วย เลยเกิดอาการแบบ... เออ... = =ll แล้วถ้าน้องๆหนูอายุสิบสามมาอ่านทำไงดี... คิดไปคิดมาสิบแปดอ่านน่าจะกำลังดีนะ แต่เนื้อหาบางทีมิแรนว่ามันเบาสมองเกินไปสำหรับมิแรน อ่านแล้วก็... คิกคิก... อะไรกันนี่? หรือมิแรนจะแก่ไปแล้ว?
 
และจริงๆโดยส่วนตัวอีกแล้ว มิแรนว่าเรื่องนี้ เล่มเดียวจบก็ได้ด้วยซ้ำ ก็เลยงงว่าไหงมันมีเล่มสองสามมาด้วย
=[]= อาจ้ากกันเลยทีเดียว มิแรนก็ไม่รู้ว่าจะลองอ่านดีไหม... แต่โดยส่วนตัว มันไม่แรงดึงดูดพอที่จะให้อ่านต่อ
 
3.ซาดิก โดย วอลแตร์ (ไม่ใช่วงดนตรี)
 
 
มาที่ค่ายผีเสื้อกันบ้าง
 
เรื่องนี้เป็นปรัชญนิยายเรื่องแรกที่มิแรนอ่าน และชอบมากกกกกกกกกกกก
อันนี้มิแรนเคยรีวิวแล้วค่ะ ถ้าอยากอ่านก็ จิ้ม
 
แต่แนะนำให้อ่านกันจริงจังค่ะ มิแรนอ่านไม่ถึงวันก็หมดเล่มแล้ว ชอบมาก เป็นหนังสือที่ควรค่าแก่การเก็บไว้ให้ลูกหลานอ่านต่อ อะไรประมาณนั้น
 
4. การิน ปริศนาคดีอาถรรพ์ 1 โดย อัยย์
 
 
มากันที่พูนิก้า จริงๆมิแรนอ่านนิยายของสนพ.นี้มาหลายเล่มแล้วค่ะ แต่เพิ่งจะมาเริ่มอ่านที่คนไทยเขียนไม่นานมานี้ สำหรับการินนี่ก็เห็นน้องๆหนูๆเขากรี๊ดกร๊าดกันมาแสนนานแล้ว เห็นว่า โหด โฉด สนุก บราๆ
 
มิแรนก็ พอดีไปดูวงเมลโรส แล้วเห็นว่าพี่เทมส์เขาแสดง แล้วรุ่นน้องบอก พี่เนี่ยลองอ่านดู...

ก็อ่าน = =ll
 
อยากรู้เหมือนกันว่ามันจะน่ากลัวระทึกขวัญ สั่นประสาท จิตแตก อะไรยังไง...
 
พออ่านแล้วก็... คึก... คึกๆ.... คิกๆๆๆๆๆๆๆๆ
 
ฉันด้านชาป่าววะ? แต่ทำไมไม่รู้สึกอะไรจริงจัง T_T ไม่ซู่ซ่า ไม่อะไรเลย โฮกกกกก คาดหวังมากไปใช่ไหม?
 
คือการดำเนินเรื่องอะไรก็ตามแต่ ให้อารมณ์ไรท์โนเวล สำหรับคนปรกติอ่านหนังสือการ์ตูนแล้วมาหัดอ่านอะไรที่มีตัวหนังสือมากขึ้น ทำนองนั้น
 
พลอตน่ะ มิแรนโอเคกับพลอตนะ แต่เรื่องการดำเนิน การบรรยาย มิแรนรู้สึกมันสองมิติเกินไป มันไม่เด้งมาสามมิติ และไม่ได้ทำให้มิแรนรู้สึกซู่ซ่าพอที่จะแบบ "แอร๊ยยยย จะอ่านเล่มต่อไปค่ะ" ไหนจะยังไงดี... มิแรนเดาทางเรื่องออก T_T หมดกัน ไม่ลุ้นเลยฉัน...
 
เรื่องนี้ก็ออกแนว พระเอกจิตๆ บ้าพวกไสยศาสตร์ขึ้นสมอง ซึนขั้นรุนแรง(แต่มันไม่เดเระ) ทำตัวแก่แดด (มันเรียนพาสชั้น)
มนุษย์สัมพันธ์ห่วย เด็กมีปัญหา มีปม... ส่วนนางเอกก็เหมือนตัวซวยที่ดึงดูดพวกเรื่องซวยๆที่อธิบายได้ยากติดตัวไปทั่วทุกหนทุกแห่ง และพระเอกก็สนใจนางเอกด้วยเรื่องนี้ (สนใจในที่นี้คือพระเอกอยากนั่งดูความหายนะของชาวบ้าน โดยอาศัยนางเอกเป็นตัวดึงดูด เพื่อความบันเทิงของตัวการิน = =ll)
 
จะว่ามิแรนอ่านเรื่องนี้เพราะกระแสและลูกยุก็ได้อะ ถ้าถามว่าชอบจริงอะไรจริงไหม? ไม่ขนาดนั้น แต่ไม่แน่ว่าเล่มสองอาจจะมีการพัฒนาก็ได้
 
หรือเพราะมิแรนแก่ไปที่จะอ่านเรื่องพวกนี้ T[]T นั่นก็เป็นไปได้ แต่เห็นน้องๆหนูๆเขาชอบเรื่องนี้กันเหลือเกินนะเนี่ย แต่ยังไงก็ตามมิแรนก็ซื้อเล่มสองมาแล้ว ไว้จะกลับไปอ่านดู...
 
5.เกมลวงตาย 1 โดย ฟารา
 
 
เห็นเขาบอกเรตสิบห้าบวก และมีพรายกระซิบว่าโหดดี... มิแรนเลยหยิบมาซะหน่อย
 
พออ่านๆไป... มึน... งงๆ รู้สึกว่าอ่านแล้วมึนเหมือนกัน ออกแนวว่าอ่านแล้วต้องเปิดกลับไปอ่านหน้าก่อนเพื่อทำการย่อย หนักสมองพอตัว มิแรนว่าเด็กสิบห้ายังอ่านไม่ค่อยรู้เรื่องหรอก ขนาดมิแรนยี่สิบเอ็ดยังเมา
 
เนื้อหาออกแนวคู่แฝดคู่หนึ่ง แฝดผู้น้องนั้นแสนอัจฉริยะแบบเวอร์ๆตั้งแต่อายุ เท่าไหร่นะ? สิบหก? อะไรสักอย่าง ต้องการกู้ความทรงจำของแฝดผู้พี่ขึ้นมา ด้วยการจำลองสตีมูเลชั่น (มั้ง?)ที่เธอเรียกว่าโปรเจค อลิสแอปเปิ้ล ให้พี่ของเธอซึ่งไม่มีความทรงจำอะไรเลยดำเนินเรื่องไป แต่พอเรื่องดำเนินไปสักพัก เราจะพบกับความวิปริต วิปลาสของตัวละครที่โผล่เข้ามา รู้ตัวอีกที นางเอกถูกเชือด =[]= เกมโอเวอร์ เริ่มใหม่... ล้างความจำ เปลี่ยนฉาก วนไปเรื่อย...
 
สไตล์นี้เป็นลูบวนๆ แนวเดียวกับ อุมิเนโกะ โนะ นาคุโคโระนิ ตัวละครต่อสู้กับแม่มดในอีกโลกนึง แล้วแข่งกันในอีกโลกนึง พอตัวเอกตาย เกมจบ เริ่มเกมใหม่ วนไปเรื่อย เปลี่ยนสถานการณ์ไป แต่ตัวละครจะเดิมๆ บราๆ
 
ด้านตัวละคร โดยเฉพาะแฝด อริสา แฝดผู้น้อง บอกได้เลยว่าชีฉลาดจนจิต 555 
เป็นตัวละครที่มิแรนชอบนะ เรียกว่าชอบที่สุดก็ได้ ลองมาเป็นคู่หมั้นนางเอก จำชื่อไม่ได้ รู้แต่เป็นคนดัตช์ที่พูดไทยเก่ง... ตอนโผล่มาครั้งแรก มิแรนได้แต่แบบ "เชี่ยมันจิตตตตต" แต่พออ่านเกมที่สอง "อร๊ากกกกกก กรี๊ดดด"
(เรื่องนี้คู่แฝดเป็นลูกครึ่ง ดัตช์กับไทย)  
 
ส่วนตัวของอลิส (เขาต่างกันที่ ร กับ ล นะถ้าจำไม่ผิด) นางเอก เหมือนชีเกิดมาเพื่อดำเนินเรื่อง... ไม่ใช่ตัวละครที่มิแรนสนใจเท่าไหร่ แต่ขาดชีไป เรื่องนี้ก็คงไม่เกิด
 
ถ้าจะให้พูด เรื่องนี้ย่อยยาก อ่านแล้วต้องคิดหนักๆ ไม่ควรอ่านตอนท้องว่าง (มิแรนอ่านต้องท้องว่างแล้วจะเป็นลม 555) น่าติดตามไหม? ก็โอเค เพราะมิแรนก็อยากรู้เหมือนกันว่าสรุปแล้วมันจะเป็นยังไง อย่างน้อยก็น่าติดตามล่ะกันอ่ะ อย่างน้อยๆมิแรนก็อ่านรวดเดียวจบ...
 
6.ภามคนรับจ้างตาย 1-2 เรื่องโดย NichtbraroN ผู้เขียน วาฬน้ำเงิน
 
 
 
ที่ซื้อเรื่องนี้มาอ่านเพราะเห็นคำโปรยแล้วน่าสนใจ พลอตมันน่าสนใจมากกกกกกกกกก เลยซื้อสองเล่ม
และมันก็จริงอย่างเขาว่า สิบสามบวก แต่มิแรนก็แบบ... เฮ้ย ฉากอัศจรรย์... = =ll โผล่มาจากไหนเว้ยเฮ้ย
 
เป็นเรื่องที่มิแรนติงจริงๆนะ ถึงมันจะไม่ได้บรรยายแบบ เหมือนนิยายอีโรติคขนาดนั้น แต่มันมี และเด็กสิบสามถึงสิบเจ็ดที่อ่าน... = =lll
 
โอเค ตัดประเด็น เพราะมันน้อยมากจริงๆ และมีแค่เล่มเดียวคือเล่มแรกแค่นั้น 
 
พูดเรื่องพลอตดีกว่า ง่ายๆก็คือภาม เป็นคนที่ไม่มีวันแก่ไม่มีวันตาย เพราะไปประกอบพิธีอัตตงอัตตาอะไรนั่น และด้วยเหตุนั้น เขาก็เลยไม่สามารถนอนหลับได้ ดังนั้นวิธีที่จะให้เขาหลับได้ก็คือการตาย (ยิ่งตายหนักก็ยิ่งนอนได้เยอะ แต่สุดท้ายก็ฟื้นขึ้นมาอยู่ดี) พี่แกเลยเที่ยวไปรับจ้างหาคนที่ดวงจะขาด (พี่แกจะมีวิธีดูของเขาเองว่าใครจะชะตาขาด) แล้วก็เดินดุ่ยๆไปหาแล้วก็ประมาณว่า
"คุณกำลังจะตาย สนใจมอบความตายให้ผมไหม?" เทือกๆนั้น เรื่องนี้ไม่มีนางเอกตายตัว เพราะพอขึ้นเล่มใหม่ตัวละครอื่นๆก็เปลี่ยนหมด  
 
พลอตน่ะน่าสนใจค่ะ แต่การดำเนินเรื่องมิแรนอ่านแล้วก็... ยังไม่ถูกใจอ้าาาาา T_T หรือฉันจะแก่เกินไปเสียแล้ว?
 
น่าติดตามไหมก็น่าติดตามแหละนะ นี่ก็ซื้อเล่มสามมา กะว่ากลับไปไทยค่อยไปนั่งอ่านต่อ
 
ปีที่แล้วที่นึกออกก็ประมาณนี้ละคะ ถ้านึกออกวันหลังอาจจะเพิ่มรีวิว จริงๆมิแรนว่ามีอีก แต่นึกไม่ออกจริงๆ ณ จุดจุดนี้ ไว้ยังไงจะมาโม้ให้ฟังอีก
 
ส่วนถ้าการออกความเห็นของมิแรนไม่ถูกใจใครอะไรยัง ก็ต้องขอโทษไว้ ณ ที่นี้ด้วยนะคะ อันนี้เป็นความเห็นส่วนตัวของมิแรน ซึ่งไม่ถูกและไม่ผิด ขึ้นอยู่กับมุมมองน่ะค่ะ
 
ดังนั้นถ้าจะตัดสินว่าหนังสือแต่ละเล่มดีหรือไม่ดียังไง ก็อยู่ที่ตัวเราเองล่ะเนอะ ก็ถ้าสนใจก็ลองอ่านดูได้ค่ะ
 
By Miranmasisda

edit @ 28 Sep 2012 21:31:44 by ~Miranmasisda~

Comment

Comment:

Tweet